Belirli Süreli İş Sözleşmesinde Objektif Neden Yokluğunu İşverenin İleri Süremeyeceği İlkesi
Giriş ve Uyuşmazlığın Özeti
Davacı psikolog, belediye nezdinde belirli süreli iş sözleşmesi ile işe başlamış ancak sözleşmesi süresinden önce haksız olarak feshedilmiştir. Davacı TBK m. 438/1 uyarınca bakiye süre ücreti talep etmiştir. Davalı işveren ise "işin niteliği gereği belirli süreli yapılamayacağını, objektif esaslı neden bulunmadığını, sözleşmenin belirsiz süreli sayılması gerektiğini" belirterek bakiye süre ücreti ödemekten kaçınmıştır. Mahkeme resen objektif neden denetimi yaparak davanın reddine karar vermiştir.
Yargıtay'ın Hukuki Değerlendirmesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, İş Hukukunun işçiyi koruma ilkesine dayanarak emsal nitelikte bir kararla yerel mahkeme kararını bozmuştur:
İş Kanunu m. 11'in Koruma Amacı: Belirli süreli iş sözleşmesi için objektif şart aranması kuralı işçinin iş güvencesi ve kıdem haklarını korumak amacıyla getirilmiştir.
Objektif Neden Yokluğunu Sadece İşçi İleri Sürebilir: Kendi imzaladığı belirli süreli sözleşmeyi sonradan "objektif neden yoktu" diyerek belirsiz süreli saydırmaya çalışan işverenin bu iddiası Türk Medeni Kanunu m. 2 uyarınca HAKKIN KÖTÜYE KULLANILMASIdır.
Mahkeme Resen Denetleyemez: İşverenin bu savunmasına dayanarak veya mahkemenin re'sen objektif neden yokluğu gerekçesiyle bakiye süre ücretini reddetmesi kanunun amacına aykırıdır. Sözleşme belirli süreli kabul edilerek bakiye süre ücreti alacağı hesaplanmalıdır.
Uygulamacılar ve Arabulucular İçin Önemli Notlar
İşçi ile belirli süreli sözleşme yapıp süresinden önce işten çıkaran işveren, "bu işte belirli süreli sözleşme yapılamazdı, dolayısıyla kalan ay ücretlerini ödemem" diyemez.
İş hukuku arabuluculuk görüşmelerinde bakiye süre ücreti taleplerinde işverenin bu yöndeki savunmalarının hukuken geçersiz kabul edildiği göz önünde bulundurulmalıdır.
İncelenen Karar: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/6397, K. 2026/5259, T. 08.08.2026